Krzewy dziewanny falują niewidzialną obecnością. Kto tam idzie? Krawędź zarośli pulsuje, wabiąc miłośników historii i opowieści o księżycach, piórach i dobrych Samarytanach do schronienia starożytnego lasu. Sherwood. Botaniczny pałac, gdzie każdy korzeń skrywa miękkie pędy, gdzie każdy gatunek drzewa zaskakuje korą przypominającą skórę. Miękka i słodka jak kwiat pomarańczy. Wierzchołki drzew wymieniają się sekretami różowego pieprzu i oleju z nasion marchwi. Tylko cedr je zna. Gdzie ukryty jest upragniony skarb? Nagle na środku ścieżki usłanej kwiatami czarnej porzeczki przelatuje strzała. Mija brzozę, pozostawiając przenikliwy ślad olejku z drzewa sandałowego, który prześlizguje się między liśćmi, przytulając się do pni i wykorzystując każdą uncję drżącego powietrza, aby zaznaczyć swoją obecność. Wskazuje miejsce docelowe, wskazując drogę do zapachu, który jest tak subtelny i zachwycająco żywy, jak jego leśny gospodarz.