Smokin' gun nie jest przeciętnym zapachem na ognisko i nie jest przeznaczony dla osób o słabym sercu. Zapach ten przenosi do ukrytego miejsca, w którym powietrze jest gęste od silnego, niemal leczniczego dymu i wypełnione prochem strzelniczym. Otwiera się uderzeniem w zmysły - gorzkie Campari, zastrzyk przyprawionego rumu i uderzenie cytrusów wystarczająco ostre, aby przeciąć mgłę. Ale pod spodem unosi się inny rodzaj dymu - gęsty, ziemisty dym twardej torfowej whisky. Gdy się uspokoi, torf zajmuje centralne miejsce. Wyobraźmy sobie najlepszą whisky single malt z wyspy Islay, w której dym nie pochodzi z drewna, lecz ze starożytnych torfowisk, przeplatając się z gęstą, wirującą chmurą kadzidła. To nie jest ognisko, to ognisko nadmiaru - zużyta skóra, bogaty dąb, odrobina cynamonu. Jest w nim jednak dzikość, utrzymująca się beczka prochu, która szepcze o nieokiełznanej przyjemności. W fazie wytrawnej zapach ujawnia intensywnie luksusową bazę. Najlepszy cedr Virginia i aksamitny tytoń bałkański łączą się, a ich dym wypełniony jest nieustępliwym torfem i odrobiną buntu. Kremowa wanilia i gładkie drzewo sandałowe utrzymują się na skórze, delikatna słodycz pośród utrzymującej się mgiełki, która przywołuje na myśl dzikie wybrzeże i nieokiełznaną przyjemność. To nie jest zapach dla ostrożnych. Jest dla tych, którzy tęsknią za dreszczem nieznanego, odurzającym pędem świata, w którym to, co znane, zostało w tyle. Jest dla tych, którzy odnajdują piękno w surowej mocy, złożoności i zuchwałości.